Propozycje Świecka Europa

Platforma polityczna Europejskiej Inicjatywy Feministycznej “Inna Europa” jest dziełem naszej europejskiej sieci feministycznej i następstwem manifestu Europejskiego Forum Społecznego w Bobigny z 2003 roku. Platforma została upubliczniona na Forum w Londynie w 2004 roku. Możemy w niej przeczytać następujące oświadczenie: Kobiety żądają, by świeckość, - pojęta jako rozdział religii od sfery publicznej - stała się jedną z podstawowych zasad budowy nowej Europy.

Seminarium ateńskie « Feministki walczą o świecką Europę” był początkiem realizacji tego programu. Naszym celem była analiza realnego wpływu władzy struktur i ideologii religijnych na życie kobiet europejskich w każdym kraju, niezależnie od tego czy chodzi o religie dominujące czy mniejszościowe w danym społeczeństwie. Następnie wspólnymi siłami zdefiniowaliśmy konkretny europejski model rozdziału religii od struktur publicznych i zastanowiłliśmy się, w jaki sposób wcielić nasz program w życie.

Głównym narzędziem niezbędnym dla naszej analizy był « kwestionariusz europejski dotyczący świeckości i praw kobiet », który pomógł nam zrozumieć, jak konkretnie religie kształtują życie Europejek, gdyż pytania dotyczyły wszystkich dziedzin, na które religia może mieć wpływ : nauki religii w szkole, związku małżeńskiego konfesyjnego i cywilnego, stosunków prawnych między strukturami religijnymi a państwem, obecności religii w sferze politycznej, seksizmu w strukturach
i ideologiach religijnych.

Z publicznej dyskusji wyłonił się konsensus co do następujących punktów :

  • Żadna religia ani żadna organizacja religijna nie może być wspierana przez państwo ani uznana za « religię państwową ». Wolność wyznania nie może być pretekstem do usprawiedliwiania czy tolerowania pogwałcenia praw kobiet.
  • Prawo rodzinne i cywilne nie może wywodzić się z żadnych dogmatów i zasad religijnych. Żaden tekst prawny nie może mieć za swoje źródło żadnego dogmatu religijnego ani się na nim opierać.
  • Należy niezwłocznie zaprzestać nauczania ideologii religijnych w szkołach publicznych. Historia religii, jako wielonurtowego fenomenu historycznego i społecznego powinna natomiast znaleźć miejsce na lekcjach historii w szkołach publicznych. Nauczanie to powinno pozostać w gestii państwa.
  • Seksizm czyli przedstawianie kobiet jako podrzędnej kategorii ludzkości występujące w ideologiach religijnych, szerzenie pogardy i nienawiści do kobiet, propaganda przeciw antykoncepcji, aborcji czy przeciw samostanowieniu kobiet, powinny być aktywnie zwalczane poprzez ustawy antyseksistowskie, tak jak ustawodawstwo antyrasistowskie i anty-homofobiczne zwalcza w niektớrych krajach rasizm i homofobię.
  • Należy wprowadzić do programớw szkolnych w edukacji publicznej wychowanie przeciwko seksizmowi oraz wychowanie do rớwności od najmłodszych lat.
  • Nasze ciało należy do nas ! Musimy wspierać aktywnie wszystkie stowarzyszenia, które walczą o prawo do przerywania ciąży, o antykoncepcję oraz o rozdział religii od państwa w Europie i na świecie.
  • Slub cywilny oraz prawo do rozwodu muszą stać się normą w Europie. Dyskryminacja ludzi żyjących w związkach pozamałżeńskich oraz par i rodzin homoseksualnych musi być zwalczana za pomocą ustaw antydyskryminacyjnych. Państwa nie mogą uznawać obcych, wywodzących się z dogmatớw religijnych kodeksớw rodzinnych i cywilnych gwałcących prawa kobiet. Państwa muszą zaprzestać uznawania i tolerowania tych kodeksớw na swoim terytorium oraz zmienić umowy bilateralne, na ktớrych spoczywa ta tolerancja.
  • Organizacje religijne muszą być całkowicie oddzielone od struktur państwowych i nie mogą posiadać żadnego instytucyjnego narzędzia wpływu sferę polityczną. Nie mogą też być dotowane przez państwo, z wyjątkiem obiektớw sakralnych uznanych przez państwo za dzieła sztuki szczególnej wagi. Organizacje religijne muszą same się finansować. Poszanowanie kultur, religii i obyczajów tradycyjnych nie może być pretekstem do usprawiedliwiania pogwałcenia praw kobiet.
  • Organizacje religijne muszą respektować prawo kraju, w ktớrym działają. Uprzywilejowany status tych organizacji wobec międzynarodowych instytucji, Unii Europejskiej czy ONZ musi zostać zniesiony. Mogą one występować jedynie jako organizacja pozarządowe spośród wielu innych.
  • Kobiety muszą mieć dostęp do takich samych funkcji społecznych, co mężczyźni w organizacjach religijnych w ramach praw cywilnych gwarantujących rớwny dostęp do zawodów i stanowisk.
  • Musimy wszycy walczyć o wolność sumienia dla kobiet i mężczyzn, o pełną demokrację w ktớrej kobiety będą mieć dostęp do połowy władzy oraz o system gospodarczy i społeczny zapewniający równość wszystkich jednostek, kobiet i mężczyzn.

Apel ten przygotowany został na Europejskie Zgromadzenie Kobiet. Stanowi on podstawę refleksji nad nową formą świeckiego państwa i społeczeństwa 21 wieku, ważnej gwarancji naszej wolności.