Świeckie państwo a polityka trumien i grobowców
Polska jest świeckim państwem – powiedział dziś rano w radiu ToK FM Marszałek Sejmu Bronisław Komorowski w rozmowie z redaktor Janiną Paradowską.
Jako racjonalistka, ateistka i feministka długo czekałam na te słowa. Ta deklaracja zasługiwałaby na podziękowanie od tych, którzy na co dzień walczą w Polsce o poszanowanie zasady neutralności światopoglądowej państwa zapisanej w Konstytucji RP, gdyby nie użycie przez Pana Marszałka tej fundamentalnej zasady w konkretnym kontekście.
Słowa o świeckości państwa polskiego padły bowiem jako uzasadnienie dla nieuczestniczenia władz państwowych w procesie podejmowania decyzji o pochówku Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego na Wawelu, która to decyzja jest kontestowana przez wielu Polaków niezależnie od prezentowanej opcji politycznej. Rozumieć je można jedynie jako stwierdzenie o podjęciu tej decyzji przez hierarchię Kościoła katolickiego w Polsce bez konsultacji z wyłonionymi w demokratycznych procedurach organami władzy państwowej. Ze słów Pana Marszałka wynika nie tyle, że stoi on straży konstytucyjnej, a wielokrotnie w Polsce łamanej, zasady autonomii oraz wzajemnej niezależności kościołów i państwa, ile pełna abdykacja państwa polskiego wobec Koscioła katolickiego. Zgodnie z Konstytucją RP Prezydent jest najwyższym przedstawicielem Rzeczypospolitej Polskiej wybieranym przez Naród. Podejmowanie decyzji związanych z uroczystościami pogrzebowymi głowy państwa poza, czy też ponad państwem, nie może być niczym uzasadnione, a już najmniej rozdziałem kościołów od państwa. Tylko w państwie teokratycznym taki stan rzeczy można uznać za normalny. Pomijam tu samą dyskusję o tym, czy Prezydent Lech Kaczyński był bohaterem rangi Tadeusza Kościuszki i czy śmierć w katastrofie lotniczej jest dostateczną legitymacją do tego, by spoczął u boku królów i bohaterów narodu. Twa żałoba i nie czas teraz na ocenę, wcale niejednoznaczną, zmarłego. Niezależnie jednak od tej oceny zdumiewa fakt, że w Polsce tak ważne - ze względu na ich symboliczny wymiar – decyzje podejmowane są poza demokratycznymi strukturami państwa. Wybuch gniewu obywateli wobec takiej sytuacji nie powinien dziwić, nie na nich spada odpowiedzialność za naruszenie żałoby, która nie może być traktowana jako pretekst do zamykania im ust. Nie na obywateli spada też odpowiedzialność za wyrażanie niezgody na wykorzystywanie nastroju żałoby – nie tylko po Prezydencie – do celów politycznych, do stosowania moralnego szantażu wobec społeczeństwa i do uprawiania „polityki trumien i grobowców”.
Zapewnienie o świeckości państwa ze strony najwyższego przedstawiciela państwa polskiego – Marszałka Bronisława Komorowskiego, który przejął w aktualnej sytuacji obowiązki Prezydenta, a będącego jednocześnie kandydatem na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zostało zauważone i zapamiętane, choć nie ma zgody na instrumentalne traktowanie Konstytucji RP. Obrońcy konstytucyjnej zasady neutralności światopoglądowej państwa będą domagać się jej konsekwentnego stosowania, także tam, gdzie jest ona dziś łamana: w rozstrzygnięciach prawnych dotyczących aborcji, nauczania religii w szkole, ochrony uczuć religijnych czy projektach ustawy zakazującej zapłodnienia pozaustrojowego in vitro. Należy mieć także nadzieję, że publicznie dziś potwierdzona przez Marszałka Komorowskiego świeckość państwa będzie chronić niewierzących i innowierców przed zawłaszczaniem państwa przez dominującą w Polsce religię katolicką poprzez ostentacyjne symbole i praktyki religijne w urzędach państwowych.
Nie chodzi tu o wykorzystywanie zaistniałej sytuacji do wojny światopoglądowej, trudno jednak milczeć, gdy jedni odrywają „kupony polityczne” od żałoby narodowej używając do tego potęgi Kościoła Katolickiego w Polsce, podczas gdy inni za nią się chowają przed odpowiedzialnością za sprawowanie władzy w kraju.
Nina Sankari
15 kwietnia 2010
Protest przeciwko stosowaniu prawa wyznaniowego - One Law for All campaign
20 listopada 2009
Stowarzyszenie One Law for All campaign jest organizatorem wiecu, który odbędzie się w sobotę 21 listopada 2009 r. o godz.12.00 w londyńskim Hyde Parku. Wiec ma na celu wyrażenie sprzeciwu wobec stosowania prawa wyznaniowego w Wielkiej Brytanii i poza nią, okazanie solidarności z ludźmi żyjącymi pod rządami szariatu i stawiającymi mu opór, a także obronę powszechnych praw człowieka i świeckich wartości.
Jednoczesne akty solidarności i wsparcia wiecu oraz jego celów będą mieć miejsce w wielu krajach na całym świecie, w tym w Australii, Kanadzie, Danii, Francji, Niemczech, Nigerii, Serbii, Czarnogórze i Szwecji.
Ponadto, podczas imprezy zostaną ogłoszone wyniki konkursu na prace artystyczne ukazujące dyskryminacyjny charakter prawa religijnego oraz promujące wolność i równouprawnienie.
Rzeczniczka kampanii, Maryam Namazie, powiedziała: "Szariat staje się głównym polem walki, w szczególności dlatego, że reprezentuje on rosnące zagrożenie ze strony islamizmu. Szariat dotyczy wszystkich ludzi, ponieważ wpływa on negatywnie na prawa człowieka, życie i wolność niezliczonych rzesz ludzi na całym świecie. Sprzeciw wobec prawa szariatu ma decydujące znaczenie dla obrony powszechnych i równych praw oraz świeckich wartości, jak również demonstracją rzeczywistej solidarności z ludźmi żyjącymi pod jarzmem szariatu i dającymi mu odpór. 21 listopada to kolejny ważny dzień dla dalszego wzmocnienia masowego ruchu, zdolnego i zdecydowanego do powstrzymania szariatu raz i na zawsze".
Szczegóły kampanii:
1. The One Law for All campaign odnotowuje Powszechny Dzień Dziecka oraz Międzynarodowy Dzień Przeciwko Przemocy wobec Kobiet
Data: 21 listopada 2009
Godzina: 12.00 – 14.00
Miejsce: North Transport Drive, między in-Place Stanhope Gate i Albion Gate, Hyde Park (najbliżej metra Marble Arch).
2. Mówcy: Asad Abbas, Rada byłych muzułmanów w Wielkiej Brytanii; Atasheen Yasmin, poeta "AK47”; The One Law for All; Fari B, muzyk; Roy Brown, Międzynarodowa Unia Humanistyczna i Etyczna; Ismail Einashe, działacz świecki; David Fisher piosenkarz / autor piosenek; AC Grayling, filozof, Rahila Gupta, Kobiety Przeciw Fundamentalizmom, Johann Hari, dziennikarz; Lilith,poetka; Houzan Mahmoud, Organizacja na rzecz Wolności Kobiet w Iraku, Cris Mccurley, adwokat; Rony Miah, prawnik; Maryam Namazie, działaczka społeczna; Taslima Nasrin, pisarka; Pragna Patel, Southall Black Sisters; Naomi Phillips, Brytyjskie Towarzystwo Humanistyczne (BHA); David Pollock, Europejska Federacja Humanistyczna; Fariborz Pooya, Irańskie Świeckie Towarzystwo; Terry Sanderson, Narodowe Świeckie Towarzystwo (NSS, Wielka Brytania); poetka Selina aka 'Jus1Jam; działaczka Muriel Seltman, Sohaila Sharifi, Stowarzuszenie Equal Rights Now; Issam Shukri, Organizacja obrony Świeckości i Praw Obywatelskich Iraku; Bahram Soroush, Solidarność Iranu; Peter Tatchell, działacz na rzecz Praw Człowieka; Keith Porteous Wood, Narodowe Świeckie Towarzystwo (NSS, Wielka Brytania).
3. Jury konkursu: AC Grayling, filozof, Deeyah, piosenkarz; Johann Hari, dziennikarz i Polly Toynbee, felietonista.
4. Odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania (FAQ), w tym nt. zbieżności radykalnej prawicy i islamistów, zagadnienia świeckości, kwestii zagrożenia dla ludzkości ze strony państw islamskich i prawa azylu dla osób, które uciekły od prawa szariatu, można znaleźć na stronie http: / / www.onelawforall.org.uk / about / faq
5. Kampania One Law for All została zainaugurowana w dniu 10 grudnia 2008 r. , przypadającym na Międzynarodowy Dzień Praw Człowieka. Od tego czasu uzyskała ona poparcie ponad 20000 organizacji i osób indywidualnych.
6. W sprawie dodatkowych informacji i uwag prosimy o kontakt z Maryam Namazie +44 (0) 7719166731 lub moc.liamg|llarofwaleno#moc.liamg|llarofwaleno lub www.onelawforall.org.uk .
List otwarty do kandydatek i kandydatów na posłów w wyborach
do Parlamentu Europejskiego w czerwcu 2009 r.
Szanowna Pani,
Szanowny Panie,
Europejska demokracja cierpi na niestosowanie w praktyce podstawowych zasad ujętych w założycielskich tekstach Unii Europejskiej: równouprawnienia wszystkich obywateli, a więc równouprawnienia kobiet i mężczyzn.
W przededniu wyborów nowego Parlamentu Europejskiego, konieczne jest, by obywatele mieli klarowne pojęcie o stanowisku kandydatek i kandydatów w sprawie największego wyzwania, jakie stanowi dla społeczeństwa faktyczna równość mężczyzn i kobiet, mając na uwadze, że wybory dokonywane przez partie polityczne mają znaczący wpływ na wyniki wyborów.
IFE-EFI, Europejska Feministyczna Inicjatywa na rzecz innej Europy, jest europejską siecią utworzoną po to, by głos kobiet został usłyszany w całej Europie, a ich alternatywne propozycje zostały dostrzeżone. Tylko równouprawnienie i uznanie podstawowych praw kobiet, które przez wieki patriarchalnej historii były spychane do roli podrzędnej, pozwolą skończyć z tą archaiczną zaszłością niegodną naszego stulecia.
W kontekście rosnących wpływów integryzmów religijnych i zagrożeń, jakie niosą one dla praw kobiet, jednym z głównych celów działalności EFI jest obrona zasad laickości we wszystkich państwach członkowskich. Feministyczne propozycje na rzecz świeckiej Europy zostały wypracowane na zorganizowanej przez nas międzynarodowej konferencji w Rzymie w czerwcu 2008 r. W ramach europejskiej kampanii wyborczej zwracamy się do kandydatek i kandydatów o określenie ich stanowiska/ stanowiska reprezentowanej przez nich partii dziedzinie w tej dziedzinie.
Będziemy wdzięczni za odpowiedź na następujące pytania:
1) "Artykuł 16c Traktatu Lizbońskiego1 i Artykuł II-70 Karty Praw Podstawowych z całą pewnością nie jawią się jako fundamenty świeckiej Europy. Czy będzie Pan/Pani prowadzić kampanię na rzecz rewizji traktatów UE w celu usunięcia niejasności występujących w obecnych tekstach?
2)Czy zamierza Pan/Pani działać na rzecz całkowitego rozdziału struktur religijnych od struktur państwowych? Jeśli tak, to kiedy i w jaki sposób?
3) Czy będzie Pani/Pan domagać się, by prawo cywilne i prawo rodzinne były wolne od jakichkolwiek odniesień religijnych?
4) Czy będzie Pani/Pan żądać, by państwa członkowskie nie uznawały zagranicznych kodeksów rodzinnych oraz prawa dotyczącego statusu prawnego jednostki, opartych na zasadach religijnych naruszających prawa kobiet?
5) Czy będzie Pani/Pan zdecydowanie sprzeciwiać się temu, by kultura, religie, obyczaje i tradycje były przywoływane w celu uzasadnienia dyskryminacji kobiet?
6) Czy zobowiązuje się Pani/ Pan działać na rzecz zagwarantowania azylu w państwach członkowskich Unii Europejskiej dla wszystkich kobiet będących ofiarami prześladowań religijnych w ich kraju lub które są zagrożone ryzykiem takich prześladowań?
7) Czy zobowiązuje się Pani/Pan do obrony prawa kobiet do dysponowania własnym ciałem, antykoncepcji, aborcji i wolności seksualnej oraz do opowiadania się za przeznaczeniem środków niezbędnych do przyznania i stosowania tych praw w praktyce?
8) Czy będzie Pani/Pan wspierać na szczeblu europejskim ideę konieczności dokonania reorientacji polityk europejskich dla na realizacji równouprawnienia kobiet i mężczyzn jako wartości fundamentalnej?
Są to cele są priorytetowe, będące ważnym wyzwaniem dla demokratycznej Europy. Jak stwierdza nasza Platforma, której tekst przesyłamy w załączeniu, gwarancje dla podstawowych praw kobiet to zabezpieczenie przyszłości tej Europy.
W oczekiwaniu na Pani/Pana odpowiedź, łączę wyrazy poważania
W imieniu Europejskiej Feministycznej Inicjatywy w Polsce
Nina Sankari, Przewodnicząca
