Indian Woman Forced to Parade Naked for 6 Miles for Alleged Illicit Relationship
1 September 2010
The extent to which woman in rural areas are punished around the world for their alleged love affairs never ceases to amaze me.
As you know at Care2 we've been following the case of Sakineh Mohammadi Ashtiani who was initially sentenced to death by stoning in Iran for the having an "illicit relationship" with two men after the death of her husband.
Now over in India I've learned that a tribal woman was forced to parade naked through three villages – nearly 6 miles – for having an "illicit love affair with a man from a different community."
Reports indicate that the woman was molested and taunted as she walked through a large crowd that followed her. The incident was also filmed on a mobile phone adding to the humiliation. The footage, however, finally awoke the police from their silence.
Police Finally React to Incident
The complete inaction of police and powerful village people regarding the incident has been completely inexcusable. Village council chief Mangal Baske claims "pressure from the villagers" kept him from reporting the incident.
The police – who remained silent on the incident until the mobile footage went into circulation – have now arrested six men who allegedly molested the paraded woman.
The district police have now been called on to submit a detailed report about what happened to both the West Bengal’s Women's and Human Rights Commissions. The Women’s Commission has also announced an inquiry on behalf of the paraded woman and the Human Rights Commission warns that they will do their own investigation if they are not satisfied with what is submitted by the district police.
What About the Adulterous Men?
What gets me every time with these terrible stories is the complete one-sided nature of what happens. Each time we hear of the woman being punished for "illicit" relationships, but what about the men?
Are the men of adulterous relationships ever punished? Why aren’t they sentenced to death by stoning with their partner or forced to parade naked through the streets hand in hand with their lover?
Having an affair takes two so why is it only the women who must endure the public shaming?
If you ask me I think it's because historically men have been given the freedom to express themselves sexually without recourse, yet women have been expected to save their sexuality for their husbands only. So when a woman steps outside of her marriage she faces punishment, often pubic, to warn other women from doing the same.
The men, equally to blame for the indiscretion, however, often remain unpunished and free to cheat again and again leaving yet another woman to shoulder the responsibility.
Iran Ready To Execute Teenager for False Sodomy Charges
27 August 2010
An 18-year-old Iranian boy is set to be executed on charges of sodomy, although the accusations against him have been proved false. His attorney, Mohammad Mostafaei, was recently forced to flee the country after drawing international attention to another one of his clients, Sakineh Mohammadi Ashtiani, who has been sentenced to stoning for adultery. The boy, Ebrahim Hamidi, is heterosexual, and was arrested two years ago along with three other young men after a violent incident with members of another family. The four boys were later accused of sexually assaulting another man.
Hamidi confessed to the crime, allegedly under torture. The other three were released after testifying against Hamidi. But last month, the victim admitted that he had been under pressure from his parents to make false accusations. The laws against sodomy in Iran are fairly draconian. The Guardian reports that "a person convicted of homosexuality in Iran can be lashed, hanged or stoned to death. The law includes a variety of penalties for different acts: 99 lashes if two unrelated males sleep "unnecessarily" under the same blanket – even without any sexual contact. A boy raped by an adult man would also be lashed if the court decided that he had "enjoyed" the experience."
Many of these are subjective judgments and not based on conclusive evidence, and often, defendants are subject to the whims of the judiciary. Such is the case with Hamidi, who was convicted under "judge's knowledge", what the Guardian describes as "a legal loophole that allows for subjective judicial rulings where there is no conclusive evidence."
"It's shocking that although Hamidi's accuser admitted in a recorded testimony that he had lied, he is still facing execution," Mostafaei, Hamidi's lawyer, said. Many are worried for Hamidi because his lawyer was forced to flee the country, although he is trying to continue his campaigns for his clients from Norway. We can only hope that the Iranian government will not do the unthinkable, and execute an innocent teenager for a crime that he clearly did not commit.
Lipowicz: "Prawa LGBT? Nie mogę robić tego, czego nie czuję"
6 sierpnia 2010r
Prof. Irena Lipowicz - nowa Rzecznik Praw Obywatelskich, wybrana z rekomendacji Platformy Obywatelskiej w wywiadzie dla "Gazety Wyborczej", z 3 sierpnia br. podobnie jak we wcześniejszym publicznym wysłuchaniu przed wyborem na tę funkcję opowiedziała się przeciwko legalizacji związków partnerskich osób tej samej płci, jak również przeciwko ratyfikacji pełnej treści Karty Praw Podstawowych (włącznie z zapisami socjalnymi i pracowniczymi). Lipowicz uchyliła się od odpowiedzi na szczegółowe pytania w sprawach światopoglądowych stwierdzając, że nie może robić tego, czego nie czuje.
W kwestii ustawy o związkach partnerskich, Lipowicz stwierdziła, że w rolę rzecznika wpisana jest twarda apolityczność oraz, że nie widzi potrzeby ustawy o związkach osób tej samej płci. Na razie dyskryminacji nie stwierdziłam - kwitowała. Podczas spotkania z działaczami organizacji pozarządowych 25 maja br., Lipowicz opowiedziała się także przeciwko specjalnej ustawie o równym traktowaniu, a na pytanie czy poprze starania, by rozszerzyć zakaz mowy nienawiści także ze względu na płeć i orientację seksualną odpowiedziała, że w tej chwili nie widzi takiej konieczności.
Prof. Irena Lipowicz została wybrana na Rzecznika Praw Obywatelskich 10 czerwca br. przez Sejm, a 8 lipca br. decyzję tę zatwierdził Senat. Urząd objęła 21 lipca, po złożeniu ślubowania. Jej kontrkandydatką była Irena Romaszewska, rekomendowana przez Prawo i Sprawiedliwość.
Nowo wybrany prezes Kampanii Przeciw Homofobii - Tomasz Szypuła, 23 lipca br., w imieniu członkiń i członków stowarzyszenia, przekazał prof. Lipowicz gratulacje i deklarację współpracy, w związku z wyborem na stanowisko Rzecznika Praw Obywatelskich.
Source: http://www.lewica.pl/?id=22136
The Deadly Impact of the Philippines Abortion Ban
6 August 2010
A new video and report from the Center for Reproductive Rights (CRR) illustrate the devastating consequences of the criminal abortion ban in the Philippines, one of the only countries where abortion is illegal in all cases with no clear exceptions. Their report shows that the ban has not reduced the incidence of abortion, just made it unsafe and, in many cases, deadly.
A video from the CRR poignantly illustrates the lengths to which women will go to terminate their pregnancies. Tens of thousands of illegal procedures go awry, sending women into the hospital, where they are often abused by doctors and nurses:
The report is, if possible, even more chilling. The Filipino women who resort to abortion do so because of poverty, because of rape or incest, or simply out of a desire to control their own fertility, a fundamental human right. But the methods that are available to them are limited and dangerous.
These methods include, according to the report, "painful abdominal massages by traditional midwives, inserting a catheter into the uterus, medically unsupervised consumption of Cytotec (the local brand name for a drug containing misoprostol) to induce uterine contractions, and ingestion of herbs and other concoctions sold by street vendors.
"Common physical complications," the report goes on, "caused by these methods include hemorrhage, sepsis, perforation of the uterus, damage to other internal organs, and death."
Horrifying, right? And it's a little easier to understand how, in 2008, 1,000 Filipino women died following complications from an abortion. To make matters worse, contraceptives and information about family planning are scarce, resulting in an estimated 1.9 million unplanned pregnancies per year (again, using statistics from 2008). These unplanned pregnancies lead women straight to the risky abortion methods that, in some cases, are deadly.
The CRR has a wealth of information about this issue on their site, and I encourage you to explore for yourself. It's terrifying to realize that a human rights and public health crisis of this magnitude is moving forward unchecked. And if nothing else, this tragic example illustrates the need for safe, legal and accessible abortion worldwide.
Source: http://www.care2.com/causes/womens-rights/blog/the-deadly-impact-of-the-philippines-abortion-ban/
Is the Face of Poverty a Woman?
6 August 22010
- Women do 2/3 of the world's work, but earn only 10% of the world's income.
- Women produce half of the world's food, yet own only 1% of its land.
- 2/3 of the people who can't read or write are women.
Source: http://www.care2.com/causes/womens-rights/blog/unlocking-the-power-of-women-video/
Women Jailed For Homicide After Having Abortions
4 August 2010
This is what happens when abortion is criminalized: the Latin American Herald Tribute reports that six women in the central Mexican state of Guanajuato are serving prison sentences of 25-30 years after being convicted of homicide for terminating their pregnancies. The women have served between three and eight years of their prison sentences, and activists are now working on their behalf to put in direct appeals to the federal judiciary.
Despite being largely illegal, Mexico's abortion rate is 40% higher than the United States'. In some states, abortion is permissible, while in others, like Guanajuato, it is a criminal offense, even in cases of rape. Recently, a woman serving a similar prison sentence was released after intercession by Centro Las Libres, an organization that provides assistance to the 160 women who are currently facing abortion-related charges. Of the seven cases, said Veronica Cruz, the organization's director, one abortion was spontaneous, two others were undertaken because of rape, and the others were the result of accidental pregnancies.
Guanajuato, which has, incidentally, the highest teen pregnancy rate in Mexico, refuses to teach sex education in its schools. It is also the only state in the country that refused to promulgate a federally-mandated law about gender violence. The province is thus lucky to have an organization like Centro Las Libres, although clearly, there should be no need for activist work on cases like these, which reflect a disregard for women's well-being and independence. The Guttmacher Institute noted, in a 2009 report on Mexico's high incidence of abortion, that the abortions that women do access are extremely unsafe - 17% of women who had an abortion in 2006 were treated in public hospitals for complications, compared to 0.3% of women in the U.S.
“The contrast between U.S. and Mexican abortion rates reflects a larger disparity in awareness of contraceptive methods and access to family planning services," explained Fatima Juarez, a senior fellow at the Guttmacher Institute. "The best way to make abortion less necessary is to help women avoid unwanted pregnancies in the first place by increasing access to a wide range of contraceptive methods."
And, obviously, jailing women for homicide once they have abortions is not going to encourage others to obtain safer procedures, or even to go to the hospital if they do have complications.
Source: http://www.care2.com/causes/womens-rights/blog/women-jailed-for-homicide-after-having-abortions/
Najdroższa kobieta Tuska
4 sierpnia 2010r
Czy Polska wybuli setki milionów euro kary za uległość wobec Kościoła?
Komisja Europejska skierowała przeciw polskiemu rządowi sprawę karną do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu za niewdrożenie antydyskryminacyjnych dyrektyw unijnych. Dyrektywa z czerwca 2000 r. dotyczy równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne, wiek, niepełnosprawność, religię, wyznanie i orientację seksualną, a druga, z listopada 2000 r. - warunków równego traktowania podczas zatrudniania i w pracy. Polsce grozi kara nawet 260 tys. euro za każdy dzień zwłoki od 2004 r. począwszy, kiedy to dyrektywy powinny być wprowadzone. Europejska Temida jest szczególnie wyczulona na poszanowanie praw człowieka, można więc się spodziewać surowego wyroku. Tym bardziej że Polska była już 5-krotnie upominana przez komisję, a także przez Radę Europy i ONZ i nic sobie z tego nie robiła! Komisja Europejska zarzuciła Polsce m.in. to, że pomimo wielokrotnych monitów i upomnień nie wprowadzono do ustawodawstwa przepisów chroniących pracowników właśnie przed dyskryminacją ze względu na wiek, niepełnosprawność, orientację seksualną, wyznawaną religię oraz przekonania. W Polsce nie ma też niezależnego od rządu urzędu, który zajmowałby się zwalczaniem dyskryminacji. Wdrożeniu unijnych dyrektyw antydyskryminacyjnych sprzeciwia się episkopat. W liście do rządu zastępca sekretarza generalnego konferencji episkopatu ks. Jarosław Mrówczyński stwierdził, że koncepcja standardów w zakresie równego traktowania może okazać się niebezpiecznym otwarciem podporządkowania Polski bliżej nieokreślonym naciskom. Naciski nie są nieokreślone. Kościół popiera dyskryminację, a brak mu argumentów. Osobą bezpośrednio odpowiedzialną za bojkot prawa europejskiego jest nawiedzona religijnie Elżbieta Radziszewska, która zajmuje ministerialny stołek pełnomocnika rządu ds. równego traktowania. To tylko fasada, gdyż Polska jest jedynym krajem na świecie mającym ministra zajmującego się walką z dyskryminacją, który jest przeciwny m.in. parytetom oraz związkom partnerskim! Wystraszona sankcjami, jakie grożą Polsce, Radziszewska upichciła na kolanie (w ciągu kilku tygodni!) kuriozalny projekt ustawy o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania. Projekt ustawy został skrytykowany przez organizacje pozarządowe. - Odzwierciedla on stosunek rządu do sprawy równego traktowania. Nie ma ani strategii antydyskryminacyjnej, ani woli, by przeciwdziałać dyskryminacji - stwierdzili przedstawiciele Koalicji na rzecz Równych Szans skupiającej 36 organizacji pozarządowych: feministek, mniejszości seksualnych, narodowych, osób niepełnosprawnych i starszych, a także Związek Nauczycielstwa Polskiego. - Mamy do czynienia z jakimś kuriozum. Jeśli ustawa ta weszłaby w życie, byłoby więcej szkody niż pożytku. I tak zakaz dyskryminacji w dostępie do oświaty, ochrony zdrowia, zabezpieczenia społecznego, do mieszkań, dóbr i usług nie objąłby np. ludzi niepełnosprawnych i starszych. Czyli nadal osoba niepełnosprawna nie będzie w stanie dostać się na basen, do kina czy muzeum. I będzie to zgodne z prawem. Podobnych kwiatków jest więcej - mówi "NIE" Krzysztof Śmiszek z Polskiego Towarzystwa Prawa Antydyskryminacyjnego, które złożyło kilkadziesiąt uwag do proponowanej ustawy. Wreszcie miarka się przebrała. 1 lipca do kancelarii premiera wpłynął wniosek organizacji pozarządowych domagających się dymisji Radziszewskiej. Czytamy w nim m.in.: Pani Minister swoim nieadekwatnym do pełnionej funkcji postępowaniem nie tylko nie działa na rzecz poprawy standardów równościowych w Polsce, ale jest odpowiedzialna za hamowanie tego procesu. Przedstawiciele wielu organizacji pozarządowych uczestniczyli w pracach nad kolejnymi wersjami ustawy, która miała wdrożyć dyrektywy Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania, bezskutecznie zgłaszając swoje uwagi i propozycje. Stoimy na stanowisku, że projekt w swej ostatniej wersji nie powinien być przedkładany Sejmowi, ponieważ stanowi on zaprzeczenie idei równego traktowania i może narazić Polskę na kompromitację na forum Unii Europejskiej. (…) Wzywamy Rząd RP do realizacji zobowiązań wynikających z naszego członkostwa w Unii Europejskiej. Ich nieprzestrzeganie narazi państwo polskie na dotkliwe kary finansowe, których uregulowanie spadnie na miliony polskich podatników. Żądamy zapewnienia Polakom takich samych praw w zakresie równego traktowania, z jakich korzystają inni obywatele Unii Europejskiej. Co na to premier Tusk? Lata mu to koło pióra! Rzecznika rządu Pawła Grasia zapytaliśmy: ? Czy premier Donald Tusk przychyli się do wniosku organizaqi społecznych i odwoła z pełnionej funkcji panią Elżbietę Radziszewską, pełnomocnika rządu ds. równego traktowania? ? Jak premier ocenia pracę pani minister? ? Czy premier wie, że Komisja Europejska skierowała przeciw polskiemu rządowi sprawę o niewdrożenie dyrektyw (o równym taktowaniu) Unii Europejskiej do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu? Czy premier wie o grożących Polsce wysokich karach? Jakie w związku z tym działania podejmie premier? ? Dlaczego rząd nie reaguje na upomnienia ze strony Komisji Europejskiej, ONZ i Rady Europy w sprawie niewdrożenia przepisów antydyskryminacyjnych? Minister Graś nasze pytania przekazał… minister Radziszewskiej! Od Radziszewskiej otrzymaliśmy natomiast list, w którym opisała swoje kompetencje i osiągnięcia! Tymczasem już w sierpniu krytykowany projekt ustawy o równym traktowaniu ma trafić pod obrady rządu. Organizacje pozarządowe zapowiadają, że będą walczyć o to, by ustawa w obecnym kształcie nie weszła w życie. Wstyd jak cholera, gdyż prawo antydyskryminacyjne zgodne z dyrektywami europejskimi przyjęte jest już od dawna m.in. na Litwie, w Bułgarii, Rumunii, Serbii, a nawet w Albanii i Kosowie. - Nie mam już złudzeń, że coś się może zmienić za rządów rzekomo europejskiej i liberalnej Platformy Obywatelskiej. Powiem przewrotnie, że tęsknię za Kaczyńskim i Giertychem. To za ich czasów powstał przyzwoity projekt ustawy antydyskryminacyjnej przygotowany przez Teresę Romer, sędziego Sądu Najwyższego w stanie spoczynku. Warto byłoby do niego wrócić. Tylko z kim mamy o nim rozmawiać? - zastanawia się Krzysztof Śmiszek. ? lp.moc.ein.ajckader|iksrokis#lp.moc.ein.ajckader|iksrokis
Z kalendarza zajęć minister Radziszewskiej
27 stycznia 2010 r. minister wzięła udział w uroczystościach 65. rocznicy wyzwolenia niemieckiego obozu Auschwitz. 11 lutego 2010 r. Radziszewską spotkała się ze zwierzchnikami i przedstawicielami kilkunastu kościołów i związków wyznaniowych działających w Polsce. Tematem rozmów była problematyka przedstawiania religii i wyznań w mediach. 26 lutego 2010 r. w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów odbyła się konferencja prasowa minister Radziszewskiej na temat konkursu promującego łamanie stereotypów w komunikacji marketingowej. 10 marca 2010 r. minister Radziszewską uczestniczyła w uroczystości wręczenia odznaczeń kobietom represjonowanym w okresie stanu wojennego. 10 maja 2010 r. minister Radziszewską uczestniczyła w Gali Nagród Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych Lewiatan za rok 2010, która odbyła się w Filharmonii Narodowej w Warszawie. 20 maja 2010 r. odbyło się spotkanie przedstawicielek Rady ds. Kobiet Służby Więziennej z minister Radziszewską. Pani minister z wielkim zadowoleniem przyjęła fakt powołania w Służbie Więziennej organu doradczego, jakim jest Rada do spraw Kobiet. Z dużym zainteresowaniem wysłuchała planów działania na rzecz poprawy statusu kobiet w służbie. Uwagę minister zwrócił fakt sprzyjania przez kierownictwo resortu postulatom kobiet Służby Więziennej, tj. dostosowania umundurowania do potrzeb płci pięknej. 21 maja 2010 r. zajmowała się metodami wychowania dzieci. W Sali Kolumnowej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów odbyła się konferencja panelowa pt. "Jak wychowywać dzieci, by nie myślały w sposób stereotypowy?". Celem konferencji było zaprezentowanie różnorodnych, sprawdzonych metod mądrego wychowywania i kształcenia dzieci. 14 czerwca 2010 r. w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów zostały ogłoszone wyniki I edycji konkursu "Jestem szefową" skierowanego do uczennic szkół ponadgimnazjalnych z całej Polski, zorganizowanego przez Radziszewską i minister edukacji. 15 czerwca 2010 r. odbyło się kolejne spotkanie Radziszewskiej ze zwierzchnikami i przedstawicielami kościołów i związków wyznaniowych działających w Polsce. W spotkaniu poświęconemu problematyce nauczania religii uczestniczyła też Krystyna Szumilas, sekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej, wraz ze współpracownikami. 23 czerwca 2010 r. minister Radziszewską wraz z Hanną Gronkiewicz-Waltz zaprosiły mieszkańców stolicy do wspólnego świętowania Dnia Ojca przed kolumną Zygmunta w Warszawie. 9 lipca 2010 r. minister Radziszewską wraz z ministrem sportu zorganizowali seminarium warsztatowe z cyklu "Liderki Sportu".
Radziszewska w akcji Wbrew rozporządzeniu Rady Ministrów regulującemu kompetencje pełnomocnika rządu ds. równego traktowania Radziszewska nie zajmuje się przeciwdziałaniem dyskryminacji, lecz chorymi dziećmi, przestępczością internetową i pornografią w kioskach RUCH. Wchodzi w kompetencje innych organów administracyjnych - np. rzecznika praw dziecka, ministra zdrowia czy policji. Unika za to dyskusji o sprawach ważnych i dotyczących jej kompetencji - np. słabego udziału kobiet w polityce czy strukturalnej dyskryminacji, w tym przemocy wobec gejów i lesbijek. Podczas spotkania z działaczkami organizacji kobiecej Feminoteka stwierdziła, że nie jest od dyskryminacji kobiet, tylko od dyskryminacji "w ogóle". Według Radziszewskiej w sprawach kobiet "nie jesteśmy krajem Trzeciego Świata" i poradziła działaczkom: "Róbcie panie jak najwięcej dla kobiet". Gdy kobiety dopominały się o pomoc, odesłała je do Ministerstwa Pracy, bo tam jest Departament ds. Kobiet. Dzieci należące do mniejszości nazywała "odmiennymi rasowo i kulturowo", a przedstawicielki organizacji kobiecych pogardliwie "paniami feministkami". Gdy w Polsce ukazała się książka dla dzieci "Z Tango jest nas troje" opowiadająca o homoseksualnych pingwinach, Radziszewska zapytała filozoficznie: "Czy jeżeli modliszka zjada po akcie seksualnym swojego partnera, czy to jest norma biologiczna?". Według Radziszewskiej związki homoseksualne są "nieakceptowanymi społecznie".
O budynek stacji PAN w Paryżu przy ulicy Lamandś 11,13,15 toczy się od 20 lat zażarta walka. Już od 1991 r. prezes stowarzyszenia Szkota Polska w Paryżu T. Gieysztor wraz z księdzem S. Jeżem starali się o przejęcie kamienicy. Działania te nie przyniosły skutków pomimo zmieniających się ekip rządowych. Obecnie w obiekcie mieszczą się pokoje gościnne, apartamenty pracowników PAN oraz Zespół Szkół przy Ambasadzie RP w Paryżu, który zajmuje około 40 proc. powierzchni ogólnej, czyli 511 mkw. Szkoła ma do dyspozycji 10 sal lekcyjnych, salę komputerową, bibliotekę, pokój nauczycielski, gabinet dyrektora, dwa pomieszczenia administracyjne, małą piwnicę oraz mieszkanie do dyspozycji dyrektora.
zródło: http://www.nie.com.pl/art23537.htm
Miliarder pedofil kupował nastolatki. Sąd go wypuścił
(25 lipca 2010r)
Mydła w kształcie penisa, nieletnie dziewczynki i kompletna bezkarność.
Niejaki Jeffrey Epstein uniknął wieloletniego więzienia. Sąd stanu Floryda uznał bowiem, że jako kara wystarczy areszt w wydzielonym skrzydle miejscowego więzienia. Z możliwością opuszczania go 6 dni w tygodniu na 16 godzin. Wszystko po to by więzień mógł pracować i pomnażać majątek.
Nie, Jeffrey Epstein nie siedział za śmiecenie na ulicy, czy niezapłacony mandat. Miliarder i przyjaciel takich tuzów jak książę Andrzej czy Bill Clinton, siedział za seks z nieletnimi, nakłanianie prostytucji i handel ludźmi.
W kraju, w którym byle nastolatek (szczególnie taki, który ma nieco ciemniejszy kolor skóry) może trafić na lata do więzienia o zaostrzonym rygorze za kradzież chleba lub kilku dolarów, miliarder nie mógł narzekać.
W czasie śledztwa, policja i FBI ustaliły, że w domu Epsteina można było znaleźć mydła w kształcie penisów, zdjęcia nieletnich dziewcząt w niedwuznacznych pozach a także dużą ilość materiałów pornograficznych z udziałem osób poniżej 18 roku życia (co w USA jest nielegalne, w Polsce zresztą też).
Jakby tego było mało, ustalono nawet, że miliarder kupował dziewczyny z krajów trzeciego świata, Europy Wschodniej i byłych republik radzieckich poprzez agencję modelek. A nawet, że trzy dziewczynki otrzymał w ramach "prezentu urodzinowego".
To wszystko powinno wystarczyć do tego, by Jeffrey Epstein nie wyszedł już nigdy z więzienia. A on właśnie zakończył wyrok i może cieszyć się wolnością. I pomyśleć, że Romana Polańskiego za jeden stosunek z nieletnią chciano przymknąć na resztę życia i ściga się go za to po dziś dzień. Ale Polański nie łożył dużych sum na niczyje kampanie wyborcze, a Epstein tak.
Jeżeli więc chcecie bezkarnie gwałcić nieletnie dziewczęta (bądź chłopców, jeżeli ktoś woli) pamiętajcie, należy dojść najpierw do dużego majątku i finansować kampanie wyborcze politykom. Wtedy będziecie mogli wszystko.
I pomyśleć, że nie chcieliśmy wierzyć w radziecką propagandę ukazującą USA jako kraj, w którym za dolary można kupić bezkarność. A tu proszę, mamy dowód na jej prawdziwość.
zródło: http://www.pardon.pl/artykul/12073/miliarder_pedofil_kupowal_nastolatki_sad_go_wypuscil
Toronto Police Threaten G20 Journalists With Rape
(June/July 2010)
The Toronto Police are already facing heavy criticism for how they handled the G20 riots and for their alleged abuse of citizens. Now several journalists have come forward with horrific allegations of sexual abuse.
Amy Miller of the Dominion and the Alternative Media Centre was arrested as she stopped to see a group of people being searched and detained. At a press conference, Miller claims she was throttled at the neck and stripped of her press pass as she was being arrested. She was then taken to a prison cell, where she spend nearly 13 hours with 25 other women.
During her detention, "I was told I was going to be raped. I was told I was going to be gangbanged. I was told I was never going to want to act as a journalist again by making sure that I would be repeatedly raped while I was in jail."
In addition, she witnessed many young women being completely strip searched by male officers, with one underaged girl confessing that an officer inserted his finger in her.
She notes it was evident that police were profiling young women, typically under the age of 25, who were more likely not to know their rights.
Maryam Adriangi of the Toronto Community Mobilization Network has also accused the police of threatening her with rape, as well as making racist and sexist comments. The Winnipeg Sun reports, "She claimed she was picked up by police in Parkdale and placed in a prisoners' wagon and driven around for five hours and released without charges."
Miller, Adriangi and other journalists are calling for a thorough investigation. Meanwhile a spokesperson for the Toronto Police says they will use surveillance footage to refute the claims.
Sources: http://www.care2.com/causes/womens-rights/blog/toronto-police-threaten-g20-journalists-with-rape/
4 lipca 2010
Konkurs na najciekawszą DRWINĘ Z PATRIARCHATU
Pracownia Krytyki Feministycznej IFP UAM serdecznie zaprasza do udziału w konkursie na najciekawszą DRWINĘ Z PATRIARCHATU. Oczekujemy parodii, paszkwili i pamfletów, które pozwolą nam śmiać się do rozpuku z patriarchalnej wizji świata, z konkretnego utworu literackiego, zdjęcia, dzieła sztuki, recenzji i śmiało wygłaszanych mizoginicznych tez. Potrzeba nam świeżego powietrza, oczyszczenia atmosfery, terapii śmiechem. Nie stawiamy żadnych ograniczeń tematycznych, poprawnościowych i gatunkowych. Interesuje nas naruszanie zdroworozsądkowych „płciowych” oczywistości, przedrzeźnianie patriarchalnych dyskursów religijnych, naukowych, obyczajowych, a także feministyczne żarty, slogany, powiedzonka i hasła. Prace można nadsyłać do 1 września 2010 roku.
źródło: Feminoteka
POGRZEB IZABELI JARUGI-NOWACKIEJ ODBĘDZIE SIĘ W CZWARTEK 22 KWIETNIA, GODZ. 10.00
Kościół pw. Św. Karola Boromeusza, Stare Powązki
Adresy notek i wspomnień pośmiertnych o Izabeli Jarudze-Nowackiej na zagranicznych stronach
Dominoes - Chorwackie feministyczne stowarzyszenie
Kondolencje
Soad Bekkouche, IFE France
Je tiens à présenter mes sincères condoléances à mes amies polonaises et à IFE Pologne. Nous ne pouvons rester insensibles face à cette tragédie pour le peuple Polonais. Surtout qu'à bord de cette avion, il y avait toute la classe politique du pays, et notamment des amiEs politiques comme Izabela Jaruga-Nowacka, même si je ne l'ai pas connue, mais qui a soutenu l'appel de l'IFE " Le combat d'Alicja est notre combat".
Cet évènement est tragique pour les féministes, que nous soyons françaises, polonaises ou européennes. Perdre une femme et une féministe de grande valeur qui a oeuvré activement pour l'égalité entre les hommes et les femmes, pour l'avortement, contre l'homophobie et pour la laïcité dans un pays où la Religion est si présente. Il est douloureux de perdre une alliée, c'est perdre aussi sa force.
Je souhaite que le Peuple polonais arrivera à se relever de cette tragédie et prendre son destin en main.
Très sincèrement,
Soad Bekkouche,
Paris, 11.04.2010
Lilian Halls-French, Przewodnicząca Europejskiej Feministycznej Inicjatywy
gro.aporue-ife|efi#gro.aporue-ife|efi
www.ife-efi.org
Dear Polish Friends,
After the terrible tragedy which killed almost one hundred citizens , including MPs, senators and senior official representatives of Poland, we want to express our sincere sympathy and our sadness.
Among the victims is Izabela Jaruga-Nowacka, a left wing politician and declared feminist who worked without respite for equality between women and men, for neutral state, democracy and social justice. For her persevering fight dedicated to human LGBT rights she received the Rainbow Award "For courage in promoting views and supporting initiatives serving to overcome intolerance and the limitations of society."
European Feminist Initiative had the privilege to collaborate with Izabela Jaruga Nowacka on both local and European level for women rights, especially for reproductive rights. We received her support for IFE-EFI's European Appeal for free abortion "Alicja's fight is our fight".
Her death is a great loss , a loss for our cause, a loss for the feminist and democratic movement in Poland and in Europe .
Lilian Halls French
President of the European Feminist Initiative
On behalf of the European Coordination
10th of April 2010
Maria Hagberg, Komitet Koordynacyjny IFE-EFI, Szwecja
How sad! I met Izabela personally when I visited Poland to have lectures in feminism with the Polish feminist movement in Gdansk some years ago. It was when she still was Equality Minister. She told me about the dirty games the Catholic Church did during the election campaigns.
(I was then chair of the district in the south of Sweden and also responsible for the Left Party Feminism in my region.)
A big loss for feminism in Poland !!!
10 april 2010
10 kwietnia 2010
Wielka strata dla ruchu feministycznego i demokratycznego w Polsce
(źródło: strona Sejmu RP)
1950-2010
Dziś w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem, pośród wielu innych pasażerów prezydenckiego samolotu, zginęła Izabela Jaruga-Nowacka - zdeklarowana feministka i działaczka na rzecz demokracji w Polsce, która walczyła m.in. o równouprawnienie kobiet i mężczyzn, o prawa kobiet, neutralność światopoglądową państwa, prawa mniejszości seksualnych, równe szanse dla dzieci i młodzieży itd. Z ramienia lewicy była posłanką na Sejm RP II, IV, V i VI kadencji, pełniła funkcję przewodniczącej Unii Pracy i Unii Lewicy, wicepremiera w rządzie Marka Belki i Pełnomocnika Rządu ds. Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn
W 1991 uczestniczyła w akcji na rzecz referendum w sprawie karalności przerywania ciąży. W 1996 zaproponowała projekt ustawy liberalizujący przepisy o planowaniu rodziny, przerywaniu ciąży, ochronie płodu ludzkiego. Brała udział w manifestacjach 8 marca i demonstracjach grup LGBT. W 2001 r. została uhonorowana nagrodą Tęczowego Lauru "za odwagę w głoszonych poglądach i wsparcie udzielane inicjatywom służącym przełamywaniu nietolerancji i ograniczoności społeczeństwa".
Europejska Feministyczna Inicjatywa miała zaszczyt i szansę współpracować z Izabelą Jarugą-Nowacką na szczeblu krajowym i europejskim w sprawach dotyczących praw kobiet, w szczególności, reprodukcyjnych praw kobiet. Swoim autorytetem wsparła ona europejski apel zainicjowany przez IFE-EFI w sprawie prawa kobiet do wolnej i bezpiecznej aborcji "Walka Alicji jest naszą walką".
Śmierć Izabeli Jarugi-Nowackiej stanowi ogromną stratę dla ruchu feministycznego i demokratycznego w Polsce.
Cześć Jej pamięci!
ŻAŁOBA NARODOWA
10 kwietnia 2010 roku pod Smoleńskiem rozbił się samolot prezydencki z państwową delegacją na pokładzie, która zmierzała na obchody 70-lecia rocznicy mordu katyńskiego. Nikt nie przeżył. W katastrofie zginęło 96 obywateli, w tym Prezydent RP Lech Kaczyński , jego małżonka Maria Kaczyńska, osoby pełniące konstytucyjne funkcje państwowe, posłowie i senatorowie, wojskowi, kombatanci, duchowni. Składamy najserdeczniejsze kondolencje rodzinom tragicznie zmarłych.
23 czerwca 2009
Spotkanie przygotowawcze Forum Społecznego w Wiedniu z udziałem przedstawicielki EFI Polska
W Wiedniu odbyło się w dniach 19 - 21 czerwca kolejne spotkanie przygotowawcze przed zaplanowanym w 2010 roku Europejskim Forum Społecznym w Turcji. W debatach bierze udział około 100 osób, delegatów z poszczególnych krajów Europy, w tym duża grupa z Turcji, aktywiści z Austrii, Niemiec i Francji. Polskie organizacje społeczne reprezentowane są przez Ewę Ziółkowską i Piotra Kawiorskiego (ATTAC) oraz Małgorzatę Świątek (Europejska Feministyczna Inicjatywa).
//źródło: http://www.attac.org.pl/?lg=pl&kat=&dzial=71&typ=2&id=232//
Stanowisko IFE-EFI wsprawie wyborów do Europarlamentu
Europa, której chcemy
Wybory do Parlamentu Europejskiego odbędą się w czerwcu 2009 r. we wszystkich dwudziestu siedmiu krajach Unii Europejskiej. Unia Europejska jest prezentowana jako projekt na rzecz pokoju, w którym demokracja i prawa człowieka są podstawowymi wartościami. Czy jest tak w rzeczywistości? Jak należy oceniać konsekwencje polityki europejskiej dla życia 250 milionów kobiet mieszkających w krajach UE? Jakiej Europy chcemy? Jakich polityków chcemy mieć w Parlamencie Europejskim i jakich wyborów politycznych od nich oczekujemy? Czy możemy budować społeczeństwo oparte na sprawiedliwości i równości bez zerwania z obecną kapitalistyczną i patriarchalną opcją, która wywołała światowy kryzys, prekariat, zwiększenie bezrobocia, wzrost religijnych fundamentalizmów i militaryzmu; opcją, która zwraca się, w pierwszym rzędzie, przeciwko kobietom?
Europejska Feministyczna Inicjatywa – gos na rzecz innej Europy - jest feministycznym ruchem, który pragnie nadać nowy sens takim pojęciom, jak demokracja, władza, pokój i bezpieczeństwo, ujawniając mechanizmy w strukturach władzy, powodujące dyskryminację kobiet jako główną formę dyskryminacji i ucisku obok rasizmu, homofobii oraz innych postaci dyskryminacji ze względu np. na status społeczny, pochodzenie etniczne, niepełnosprawność lub wiek.
Europejska Feministyczna Inicjatywa promuje nową koncepcję demokracji. Jest to demokracja oparta na zdolności mężczyzn i kobiet do wspólnego wpływania na podejmowane w ich imieniu decyzje, gwarantująca im równy udział w procesie decyzyjnym i sprawowanie nad nim kontroli. Innymi słowy, jest to konieczność postrzegania demokracji z perspektywy równości kobiet i mężczyzn. Oznacza to nadanie priorytetu polityce oraz działaniom na rzecz równych praw i obowiązków kobiet oraz mężczyzn, zarówno w sferze publicznej, jak i prywatnej.
Postulaty Europejskiego ruchu feministycznego
My, kobiety i mężczyźni żyjący w Europie, mamy prawo do demokracji opartej na równości płci i do pokoju, który jest czymś więcej niż brakiem wojny w naszych domach czy krajach. Zamierzamy realizować nasze prawa m.in. poprzez egzekwowanie od posłów do Parlamentu Europejskiego odpowiedzialności za konkretne działania podejmowane w tym kierunku. Mamy prawo do uczciwej redystrybucji zasobów, umożliwiającej kobietom pełne uczestnictwo w życiu i zapewniającej jego lepsze warunki. Aby nasz głos został usłyszany, konieczne jest pilne włączenie feministycznej analizy i feministycznych przedstawicieli do procesu budowy Europy na wszystkich jej instytucjonalnych szczeblach. Najbliższe wybory do Parlamentu Europejskiego stwarzają okazję do wyboru posłów, którzy zobowiążą się do wspierania i uchwalania polityki oraz konkretnych środków na rzecz urzeczywistnienia:
1.Równouprawnienia kobiet i mężczyzn jako fundamentalnej zasady rozwoju Europy i gruntownych zmian społecznych odzwierciedlających tę zasadę.
2.Świeckośći jako podstawowej zasady przyszłej Europy, która to zasada gwarantuje nieingerencję religii i struktur religijnych w politykę państwa.
3.Prawdziwie demokratycznego podziału kompetencji, zapewniającego kobietom i mężczyznom równy dostęp do podejmowania decyzji, ustalania priorytetów i prowadzenia działań we własnym imieniu.
4.Równych praw kobiet i mężczyzn do stabilnego i bezpiecznego zatrudnienia oraz równej płacy za taką samą pracę; polityki, dla której priorytetem jest bezpieczeństwo i ochrona socjalna, edukacja, zdrowie i kultura; polityki stwarzającej warunki zarówno dla kobiet, jak i dla mężczyzn do godzenia życia osobistego i rodzinnego z pracą zawodową.
5.Swobodnego przepływu osób i pełnego obywatelstwa dla wszystkich osób mieszkających na terytorium UE oraz prawa do azylu dla ofiar przemocy seksualnej.
6.Harmonizacji praw kobiet na najbardziej zaawansowanym poziomie prawodawstwa występującego w UE, w tym prawa do dysponowania własnym ciałem i do orientacji seksualnej, prawa do wolnej aborcji, a także uznania przemocy mężczyzn wobec kobiet za ważny problem społeczny.
7.Zmniejszenia wydatków wojskowych i eliminowania wszelkiej broni masowego rażenia; zamknięcia baz wojskowych NATO w Europie, wycofania wojsk z Iraku i Afganistanu; przeorganizowania struktur wojskowych NATO w cywilne jednostki niosące pomoc humanitarną, politycznego zaangażowania przeciwko wszelkim formom agresji i ucisku wobec innych narodów i państw; uczynienia z Europy motoru działań na rzecz pokoju i bezpieczeństwa zarówno kobiet, jak i mężczyzn na całym świecie.
Tylko taka polityka może promować Europę wolną od przemocy i agresji, w tym wolną od przemocy wobec kobiet. Jest to wizja Europy, w której będziemy wreszcie mogli nie tylko domagać się naszych praw, ale się nimi cieszyć.
W tym celu Europejska Feministyczna Inicjatywa będzie wspierać:
Wszystkich kandydatów, kobiety i mężczyzn, którzy opowiedzą się za podjęciem naszych politycznych postulatów feministycznych i będą mieć odwagę - kierując się przyszłością Europy i świata - zaproponować alternatywę dla obecnej integracji europejskiej.
Partie i ugrupowania, których programy są zgodne z naszymi propozycjami, postulatami oraz wizją nowej Europy i które udostępniają feministycznym kandydatom wybieralne miejsca na ich listach.
Kobiety, zorganizowane w dowolnej formie i odpowiednio do lokalnego kontekstu w różnych krajach UE, które uczestniczą w wyborach i prezentując opinie zgodne z feministycznymi poglądami.
Zwracamy się do wszystkich obywateli w Europie, aby uczestniczyli w czerwcowych wyborach i oddali głos na tych kandydatów, partie i listy, którzy popierają nasze żądania.
Razem możemy stworzyć Inną Europę, Europę solidarności, pokoju i bezpieczeństwa; świecką Europę opartą na równouprawnieniu kobiet i mężczyzn i gwarantującą im rozwój.
wersja angielska
THE EUROPE WE WANT
Elections to the European Parliament are due to take place in June 2009 throughout the twenty seven countries in the European Union. European Union is said to be a peace project where democracy and human rights are the leading values. Is this the reality? How to analyse the European policies and their consequences for the lives of the 250 millions of women living in the EU countries ? Which Europe do we want? What Politicians do we want to see in the EU parliament and what policies? Can we build a fair and egalitarian society without breaking with the present capitalist and patriarchal choices made by EU that produced world crisis, precariousness, unemployment, increasing of religious fundamentalisms and militarism and that penalize first women.
European Feminist Initiative - A Voice for Another Europe
European Feminist Initiative, a feminist movement, strives to give new meanings to democracy, power, peace and security through making visible the gender power structures that govern the relations between men and women as a major form of discrimination and oppression, together with racism, homophobia and other forms of discrimination based on class, ethnic origin, disability and age.
European Feminist Initiative promotes a new signification of democracy: democracy as the capacity of men and women together to have influence over decisions that are taken on their behalf, to allow their participation and their control. That means to see democracy from the perspective of equality between women and men. That means that priorities should be given to policies and actions for women and men to share equal rights and responsibilities in public and private spheres of their lives.
European Feminist Demands
We, women and men that live in Europe have the right to promote gendered democracy and “peace as more that non only war” both at home and globally through keeping Members of European Parliament accountable for the concrete measures they take towards this goal. We have the right to fair redistribution of resources to enable women their full participation and better life. It is urgent to integrate in the European construction feminist analyses and people in all the institutions and at all the levels to make them heard. The coming elections to The European Parliament provide this opportunity to elect MEP who will promote and adopt:
1.Equality between sexes as a founding principle in the process of developing Europe, with adopted measures and policies that will produce social changes on the ground.
2.Secularism as a basic principle of the future Europe, ensuring non-interference of religious structures into state politics.
3.Measures and policies that ensure real democracy where both women and men are sharing the power to make decisions and priorities in their own names.
4.Measures and policies that ensure that women and men are enjoying equal rights to secure work, reliable employment and fair salaries for similar work; where priorities are given to social security and protection, to education, health and culture, opening the possibility for both women and men to reconcile personal, family and professional life.
5.Measures and policies that guarantee free movement of persons and acknowledge the full citizenship of all those living in the European territory and giving the right to asylum to victims of sexual violence.
6.Measures, policies and EU legislation harmonized on most progressive level to ensure the implementation of women’s right including the right to her own body and sexual orientation, the right to free abortion and the recognition of men’s violence against women as a fundamental social problem.
7.Measures and policies towards reduction of military expenditure and elimination of all weapons of mass destruction; closing of NATO military bases in Europe, dissolution of NATO and withdrawal of troops from Iraq and Afghanistan; re-organisation of military structures into civilian units for humanitarian help and ensuring political commitment against any aggression and oppression of other peoples and countries; measures that will lead Europe to become a global driving engine promoting action peace and human security for both women and men worldwide.
Only such visionary political framework can promote a Europe free of violence and free of violence against women, where we can not only demand but enjoy our rights.
For this European Feminist Initiative is going to support:
All candidates, women and men who stand the test of our political feminist demands and who dare think and act alternatively, for the sake of humanity and human lives in Europe and globally.
Parties and lists whose programs are in alignment with our propositions, demands and vision for a better Europe and who give space to feminist candidates in an eligible position on their lists.
Women´s organising on feminist bases for the elections in the forms they choose, according to own context in their different countries in EU.
We turn to all citizens in Europe to go to the polls in June and vote for candidates, parties and lists who promote these demands.
We together can create Another Europe, a Europe of solidarity, peace and human security, a secular Europe of gender equality and human development!
wersja francuska
L’ EUROPE QUE NOUS VOULONS
Les élections au Parlement Européen vont se dérouler en Juin 2009 dans les vingt sept pays de l'UE. L'Union Européenne se présente comme un projet dont la paix, la démocratie et les droits humains sont les valeurs dominantes. Est-ce la réalité que nous vivons? Comment analyser les politiques européennes aujourd'hui au regard des conséquences qu'elles ont dans la vie des 250 millions de femmes qui vivent dans les pays de l'UE? Dans quelle Europe souhaitons nous vivre? Quels représentants? Quelles représentantes souhaitons nous avoir au Parlement Européen et pour y soutenir quels choix politiques? Peut-on construire une société juste et égalitaire sans rupture avec les choix actuels d'une Europe capitaliste et patriarcale qui ont produit crise mondiale, précarité, chomage renforcement des intégrismes religieux et de la militarisation, en premier lieu au détriment des femmes.
L' Initiative Féministe Européenne - une voix pour une autre Europe - s'attache à donner un nouveau contenu aux mots démocratie, pouvoir, paix, sécurité, en dévoilant les structures de pouvoir qui régissent les relations entre hommes et femmes et constituent le vecteur le plus important de discrimination et d'oppression en lien avec le racisme, l'homophobie et les autres formes de discriminations liées à l'appartenance sociale, l'origine ethnique, le handicap ou l'âge.
L' Initiative Féministe Européenne plaide pour une nouvelle conception de la démocratie: la capacité des hommes et des femmes à peser ensemble sur les décisions qui sont prises en leur nom, à permettre leur participation et leur droit de contrôle.. En d'autres termes, il s'agit d'évaluer la démocratie à l'aune de l'égalité entre les hommes et les femmes. Cela signifie accorder la priorité à des politiques qui donnent aux femmes et aux hommes droits et responsabilités égales, dans la sphère publique comme dans la sphère privée.
Les exigences des féministes d'Europe
Nous, femmes et hommes qui vivons en Europe, avons droit à une véritable paix qui soit plus que l' absence de guerre dans nos foyers comme dans l'espace public et nous rendons nos élu-es européen-nes et les Institutions Européennes comptables des mesures prises pour atteindre cet objectif.
Nous avons droit à une juste redistribution des ressources qui permette aux femmes une meilleure vie, une vie dont elles soient véritablement partie prenante. Il est urgent d' intégrer, à tous les niveaux, nos représentant-e-s et nos analyses féministes dans la construction de l'Europe pour qu'elles soient entendues. Les prochaines élections au Parlement Européen nous donnent l'occasion de soutenir et d'élire des député-es qui s'engageront pour:
1. L'égalité entre les hommes et les femmes comme principe fondateur de la construction de l'Europe, et des mesures qui traduisent concrètement cet engagement.
2. La laïcité comme principe de base de la future Europe, garantissant la non interférence de toute religion et de toute structure religieuse dans les affaires des Etats.
3. Une démocratie réelle dans laquelle les femmes et les hommes partagent le pouvoir d'intervenir sur les priorités d'action et les décisions qui sont prises en leur nom.
4. Le droit des femmes à un emploi garanti et stable à égalité de salaire pour un travail similaire, la priorité donnée à la protection sociale, à la santé, à l'éducation et à la culture et assurant la possibilité pour les hommes et les femmes de concilier vie professionnelle, vie personnelle et familiale.
5. La libre circulation des personnes et la pleine citoyenneté aux personnes qui vivent sur le territoire Européen ainsi que le droit d'asile pour les victimes de violences sexuelles.
6. L'harmonisation des droits des femmes sur la législation la plus avancée incluant le droit à disposer de son propre corps et la libre orientation sexuelle, le droit à l'avortement libre et gratuit et la reconnaissance des violences masculines à l'encontre des femmes comme un problème social majeur.
7. La réduction des dépenses militaires et l'élimination de toutes les armes de destruction massive. La fermeture des bases de l'Otan en Europe, la dissolution de cette structure et le retrait des troupes d'Irak et d'Afghanistan. La réorganisation des structures militaires en unités civiles d'aide humanitaire, l'engagement politique de l'Europe à renoncer à toute forme d'agression ou de contrainte à l'encontre d'un autre pays afin que l'Europe devienne une force décisive de promotion de la paix et de la sécurité, pour les hommes et les femmes, sur l'ensemble de la planète.
Seule cette perspective politique peut promouvoir une Europe sans violence et sans violence contre les femmes, une Europe où nous ne serons enfin plus en situation d'exiger nos droits mais en situation d'en béneficier.
l' Initiative Féministe Européenne appellera à soutenir
•Tous les candidats, femmes et hommes qui se présentent sur la base de nos exigences politiques et qui ont le courage de proposer une véritable alternative à la construction européenne pour l'avenir de l'Europe et du monde.
•Les Partis et les listes dont les programmes sont en accord avec nos propositions, nos exigences, notre conception d'une autre Europe et qui donnent sur leur listes des places aux féministes en position éligible.
•Les femmes organisées sur des bases féministes, selon les formes de leur choix en fonction de leurs différents contextes dans les pays de l'Union.
Nous appelons toutes les citoyennes et tous les citoyens d'Europe à voter en juin et à porter leurs voix sur les candidat-es, partis et listes qui soutiennent ces exigences.
Ensemble nous pouvons construire une autre Europe, une Europe laïque et solidaire, une Europe de paix et de sécurité, une Europe basée sur l'égalité et le développement.
8 Marca w Paryżu w Zenicie
Międzynarodowy Dzień Kobiet obchodzono masowo w całej Francji na manifestacjach, konferencjach, spotkaniach. Prawa kobiet i ich sytuacja w Unii Europejskiej były także ważnym tematem wiecu, który odbył się w sali ZENITH. W obecności ponad 6,5 tys. uczestników Francuska Partia Komunistyczna i Partia Lewicy ogłosiły utworzenie Frontu Lewicy i wspólny start w wyborach do Europarlamentu. Na trybunie honorowej znaleźli się liderzy obu partii z M-G. Buffet i J.L. Melenchon'em na czele, przedstawiciele innych partii lewicowych, związków zawodowych, stowarzyszeń, a w szczególności stowarzyszeń feministycznych. Do zabrania głosu zostały zaproszone feministki Gisele Halimi (Stowarzyszenie "Choisir la cause des femmes" Francja), Safia Lebdi (Insoumises, Francja) i Nina Sankari (Europejska Feministyczna Inicjatywa, Polska).
Relacje wideo z wiecu:
http://www.dailymotion.pl/video/x8lw1v_elections-y-front-de-gauche-nina-sa_news
http://www.dailymotion.pl/video/x8lwhf_elections-y-front-de-gauche-francis_news
http://www.dailymotion.pl/video/x8luoh_elections-y-front-de-gauche-mg-buff_news
http://www.dailymotion.pl/video/x8luz2_elections-y-front-de-gauche-jl-mele_news
http://www.dailymotion.pl/video/x8lvue_elections-y-front-de-gauche-christi_news
Więcej linków:
http://www.humanite.fr/2009-03-06_Politique_Les-feministes-feront-entendre-leurs-voix
8 marca 2009 w Warszawie
X WIELKA MANIFA WARSZAWSKA POD HASŁEM: "KAŻDA EKIPA - TA SAMA LIPA!"
Fotorelacja z Manify
http://xymmox.eu/Manifa2009/ Manifa i Kontra
